Een fauteuil waar nooit iemand zat, een plant die verdween in het niets, en wat er uiteindelijk wel klopte.
In mijn woonkamer zat één hoek waar niets werkte. Tussen het tv-meubel en de schuifpui, anderhalve meter breed, een meter diep. Te smal voor een fauteuil, te zichtbaar om te negeren, te leeg om met alleen een plant op te vullen.
Het kostte me anderhalf jaar en drie pogingen voor er iets stond wat klopte. Wat me dat heeft geleerd, schrijf ik hier op.
De hoek
Het was geen lege wand en geen volle wand. Tussen de zijkant van het tv-meubel en de schuifpui zat 1,40 meter. De diepte was ongeveer 90 cm tot waar het kleed begon. Boven die hoek hing niets aan de muur. Daglicht kwam vanaf de schuifpui binnen, dus ’s middags lag er een lichtbaan over de vloer en ’s avonds was het er donker.
De hoek kwam precies in beeld als ik op de bank zat. En als je de kamer binnenliep, was het het eerste wat je zag. Niet rustig, gewoon onaf.
Eerste poging: een fauteuil
Mijn eerste idee was een fauteuil. Een lage, in donkergroen fluweel, gevonden bij een tweedehandszaak voor 95 euro. Hij paste qua maat (75 cm breed, 80 diep), hij paste qua kleur, en hij gaf de hoek meteen iets om naar te kijken.
Wat ik niet had bedacht: niemand ging er ooit zitten. We zaten altijd op de bank. Bezoek koos automatisch de bank, want die was groter en zat dichter bij de salontafel. Mijn vriendin zat er een keer een avond in, vond hem hard en is daarna nooit meer gaan zitten.
Een fauteuil waar niemand op gaat zitten verandert vanzelf in een plek waar je spullen op legt. Eerst een plaid, daarna een paar tijdschriften, daarna mijn werktas op vrijdagavond. Twee maanden later lag er meer op de fauteuil dan op de salontafel. De hoek voelde voller dan eerst, maar niet beter.
Op een zaterdag heb ik hem op Marktplaats gezet voor 70 euro. Een student in Deventer kwam hem ophalen. Een leuke fauteuil, alleen niet voor die hoek.
Tweede poging: een grote plant
Daarna een plant. Een vioolblad in een aardewerken pot, 1,60 hoog, gekocht bij Intratuin voor 80 euro met pot erbij. Het idee was simpel: groen geeft rust, en een grote plant vult een hoek op een zachte manier.
Op de dag dat hij binnenkwam, was ik tevreden. Een week later viel me iets op. Alle aandacht ging naar de plant zelf, en daarboven en daarnaast bleef alleen muur. Een plant van 1,60 onder een plafond van 2,55 betekent dat er nog bijna een meter muur boven hem leeg blijft.
Een hoger model kopen lukte niet. Boven de 1,80 wordt zo’n plant moeilijk binnen te krijgen, en de hoek had niet genoeg licht om hem hoger te laten groeien. Hij liet ook een paar bladeren vallen en zakte aan één kant scheef.
De plant zelf bleef. Hij verhuisde later naar de andere hoek bij de schouw, waar hij meer licht kreeg en weer rechtop ging staan. Maar voor die ene hoek had hij niet gewerkt.
Wie graag met groen aan een hoek wil werken, kan beter combineren. Een grote plant op de vloer met een paar hangende planten erboven werkt veel sterker dan één plant alleen. Een paar manieren daarvoor staan in het artikel over planten aan de muur in de woonkamer.
Derde poging: wat uiteindelijk wel werkte
Ik kwam erop via een vriendin die op een avond bij ons zat en zei: “Die hoek mist iets boven de meubels.” Ze had gelijk. Wat ik eerder had geprobeerd, stond steeds op de grond. Niets eindigde hoger dan 1,60 meter. Het oog had niets om mee naar boven te gaan.
Ik ben gaan kijken wat ik nog had liggen. In de garage stond een ingelijste foto van een fototentoonstelling, een zwart-witbeeld van een kustlijn, in een eikenhouten lijst van 60 bij 80. Naast het tv-meubel stond een staande lamp die ergens anders in de kamer niet meer paste. En in de gangkast had ik een smal kastje van 35 cm breed dat ik had bewaard uit een eerder huis. Donker eikenhout, een meter hoog, twee laden.
Op een woensdagavond heb ik die drie dingen in de hoek gezet. Het kastje tegen de muur. De staande lamp ernaast, met de kap op 1,55 m. De foto erboven, met de onderkant van de lijst op ongeveer 1,30, zodat hij net overlapte met de bovenkant van het kastje. Drie dingen op drie hoogtes. Geen plan, dingen die ik al had.
De hoek klopte ineens. Mijn blik kon van de vloer naar het plafond glijden zonder ergens te blijven hangen: kastje onderin, lamp in het midden, foto bovenin. En geen van de drie was zo opvallend dat hij de aandacht van de andere twee pakte.
De plant verhuisde naar de andere hoek bij de schouw, waar hij meer licht kreeg en eindelijk groeide. De fauteuil was al weg. Voor de oplossing had ik niets nieuws hoeven kopen. Ik had anderhalf jaar nodig om te bedenken wat ik al had.
Waarom dit wel werkte en de eerste twee niet
De fauteuil was één ding op ooghoogte zittend, ongeveer 80 cm hoog. Verder leegte erboven. De plant was één ding op 1,60 m, met nog steeds leegte boven en naast. Allebei losse meubels in een hoek waar boven en naast niks gebeurde.
Wat werkte: drie hoogtes, en één ding dat je echt gebruikt. Bij mij was dat de lamp, die we elke avond aandeden. De rest hoorde er vanzelf bij.
Wat ik nu altijd doe in een hoek
In het huis waar ik nu woon heb ik die aanpak in twee hoeken toegepast. In allebei werkt het.
Het hoeft geen kastje, lamp en foto te zijn. Het kan ook een lage bijzettafel met een vaas erop, een staande lamp ernaast en een spiegel erboven. Of een mand met een plant erin, een vloerlamp ernaast en een schilderij erboven. De combinatie maakt niet uit. Wat wel uitmaakt: drie hoogtes, en niets dat de hoek in zijn eentje moet dragen.
Twee dingen die ik nu niet meer doe. Eén groot meubel in de hoek, zoals een kast tot het plafond of een hoge plant zonder iets ernaast of erboven. Dan vul je niet, dan blokkeer je. En vier of meer dingen, want dan wordt het druk en pakt elk ding aandacht van de rest.
Een paar verschillende invullingen voor verschillende ruimtes staan in het inrichten van een lege hoek. Wat ik daar las, kwam precies overeen met wat ik bij die hoek thuis had geleerd.
Wat ik bewust niet meer doe
Een tip die je vaak hoort bij lege hoeken: maak er een leeshoek van. Een fauteuil, een leeslamp, een stapeltje boeken. Dat klinkt fijn, maar het werkt alleen als je echt een leeshoek nodig hebt. In een woonkamer met één goede zithoek wordt een tweede zitplek bijna nooit gebruikt. Bij mij niet, en bij niemand die ik ken die het heeft geprobeerd.
Wat ook niet werkt: een hoek vullen met één opvallend meubel. Een felgekleurde bijzettafel, of een stoel in een hele andere stijl dan de rest. Je oog wordt direct naar dat ene meubel getrokken, en de hoek valt daardoor juist meer op. Een rustige hoek werkt beter dan een spannende.
Wat die hoek me heeft geleerd
Een lege hoek los je niet altijd op door iets nieuws te kopen. Bij mij was de oplossing een kastje dat al maanden in de gangkast stond, een lamp die ik bijna had weggedaan en een foto die in de garage lag. Totaal uitgegeven aan de hoek die uiteindelijk werkte: nul euro.
De fauteuil van 95 euro heb ik verkocht. De plant van 80 euro staat nog steeds in huis, alleen in een andere hoek. En de hoek die anderhalf jaar onaf was, voelt nu af, zonder dat ik precies kan aanwijzen waarom.
Misschien is dat wel het echte verschil tussen een hoek die werkt en een die niet werkt. Niet wat erin staat, maar of je oog ergens naartoe kan.
Op zoek naar nog meer inspiratie? Lees ook Zo maak je een praktische en gezellige tv-hoek. Wil je weten welke stijl bij jou past? Doe dan onze woonstijltest of bekijk het woonmagazine voor meer interieur-inspiratie.
